“วีรบุรุษโลกไม่จำ” 34 ปีหลังจากการสวรรคต นักบิน วิลเลียม เอช. พิตเซนบาร์เกอร์ จูเนียร์ (“พิตส์”) ได้รับเกียรติทางทหารที่สำคัญที่สุดของประเทศสำหรับกิจกรรมของเขาในสนามรบ ในปี 2542 เจ้าหน้าที่ทางการเมืองที่ทันสมัยของกระทรวงกลาโหม สก็อตต์
เกียรติยศของเขาถูกลดขนาดเป็น Air Force Cross กว่า 30 ปีที่คนสนิทและครอบครัวของเขาได้รณรงค์ให้เขาได้รับรางวัล ฮัฟฟ์แมนมักจะคิดเกี่ยวกับอาชีพของตัวเองมากกว่าคดีนี้ แต่ยิ่งเขาสืบสวนเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเชื่อว่า Pitsenbarger
สมควรได้รับ MoH และควรจะได้รับมันในปี 1966 ด้วยเหตุผลอะไร ตอนนั้นเขาไม่ได้มีเหตุผลอะไร?
พ.ศ. 2509 พิทส์ (ตามที่เขาได้รับเรียก) ตัดสินใจอย่างกระตือรือร้นที่จะส่งต่อความเป็นอยู่ที่ดีโดยรวมของเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยของเขาเพื่อช่วยเหลือผู้คนบนพื้นดิน เมื่อเขารับรู้ถึงสภาพการณ์ที่เลวร้ายอยู่ข้างใต้ เมื่อคนอื่นๆ
ในกลุ่มของเขาปฏิเสธที่จะไป เขาก็ตกอยู่ในอันตรายที่ต้องทำมากกว่านี้เพื่อช่วยญาติพี่น้องชาวอเมริกันของเขา ในการช่วยชีวิตบางคนในตอนนี้ เขาได้รับการร้องขอให้เสี่ยงที่จะหลบหนีด้วยเฮลิคอปเตอร์ลำสุดท้ายที่ออกจากเขตต่อสู้อย่างอดทนต่อการจู่โจม
แต่เขาก็ยังอยู่ข้างหลังเพื่อช่วยและปกป้องการดำรงอยู่ของนักสู้ของกองทัพสหรัฐฯ กองพลทหารราบที่ 1 ก่อนที่จะทำการลงทัณฑ์ขั้นสุดท้ายในการปะทะกันที่นองเลือดที่สุดในสงคราม สามสิบหลังจากสองปี Scott Huffman
ฮัฟฟ์แมนค้นหาคำประกาศของทหารผ่านศึกที่ได้เห็นหรือได้รับการช่วยเหลือจากความกล้าหาญอันน่าอัศจรรย์ของพิตเซนบาร์เกอร์ รวมถึงทาโกดา เบอร์ และมอตต์ จำนวนมากถ่ายทอดปีศาจของตนเองจากการเผชิญหน้าและการบาดเจ็บในวันนั้นและความขัดแย้งในเวียดนาม
เมื่อฮัฟฟ์แมนคุ้นเคยกับการสาธิตอย่างไม่เกรงกลัวของ Pitsenbarger เขาก็ค้นพบเคล็ดลับระดับที่ปฏิเสธไม่ได้เบื้องหลังการปฏิเสธการตกแต่งในระยะยาว กระตุ้นให้เขาเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อค้นหาส่วนได้เสียสำหรับนักบินที่ล้มลง
