“Seven Years in Tibet” เรื่องจริงของ Heinrich Harrer นักปีนเขาชาวออสเตรียที่กลายมาเป็นสหายกับดาไลลามะในเวลาที่จีนเข้ายึดครองทิเบต หลังจากการจากไปของนักปีนเขา 11 คน ไฮน์ริช ฮาร์เรอร์ ชาวออสเตรีย (แบรด พิตต์)
เลือกที่จะเพิ่มความยิ่งใหญ่ให้กับประเทศของเขาและชาวออสเตรีย ภูมิใจกับการปีน Nanga Parbat ในบริติชอินเดียและละทิ้งคู่สมรสที่มีความหวังของเขา เขาเป็นคนจองหองและเก็บตัว เขาไม่ได้อยู่ร่วมกับคนอื่นในกลุ่มของเขา
แต่ควรปรับตัวให้เข้ากับความต้องการของพวกเขาหลังจากสภาพอากาศเลวร้ายทำให้พวกเขาประนีประนอม จากนั้น เมื่อถึงจุดนั้น สงครามโลกครั้งที่สองก็ปะทุขึ้น และพวกเขาก็ถูกจับและกักขังไว้ใน P.O.W. ของ Dehra Dun ค่าย.
และปีเตอร์ก็เลิกจ้างช่างตัดเสื้อ Pema Lhaki ในขณะที่ไฮน์ริชได้รู้จักดาไลลามะ พวกเขาพบกันเป็นประจำ ในขณะที่เขาสนองความสนใจของเด็กในโลกนี้ รวมทั้งแจ็คเดอะริปเปอร์และ ‘ผมสีเหลือง’; เขาถูกนำเสนอต่อบทเรียนของพระพุทธเจ้า
เขายังสร้างภาพยนตร์ในขณะที่เข้าใจถึงการสิ้นสุดของความขัดแย้ง การพลัดพรากของเขา และการปฏิเสธที่จะถ่ายทอดของบุตรของเขา อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรจะเตรียมเขาให้พร้อมสำหรับการบดขยี้ให้ถล่มทลายเมื่อคอมมิวนิสต์จีนเลือกที่จะโจมตี
กระตุ้นให้ชาวทิเบตเสียชีวิตกว่า 1 ล้านคน การทำลายล้างชุมชนศาสนาทางเหนือของ 6,000 แห่ง และขายออกจากตัวบุคคล
ในปี ค.ศ. 1939 ไฮน์ริช ฮาร์เรอร์ (แบรด พิตต์) “เจ็ดปีโลกไม่มีวันลืม” นักปีนเขาชาวออสเตรียได้ละทิ้งคู่สมรสที่ตั้งครรภ์ของเขาเพื่อเข้าร่วมกับปีเตอร์ ออฟชไนเตอร์ (เดวิด ธิวลิส) ในกลุ่มที่พยายามจะพิชิต Nanga Parbat
ในอินเดียที่จัดการโดยอังกฤษ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของปากีสถาน) เมื่อใดก็ตามที่สงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นในปี 1939 พวกเขาจะถูกผู้เชี่ยวชาญชาวอังกฤษจับตัวว่าเป็นศัตรูภายนอก พวกเขาถูกควบคุมตัวในค่ายเชลยศึกในเมือง Dehradun
ในพื้นที่ตอนล่างของเทือกเขาหิมาลัย ในจังหวัดอุตตราขั ณ ฑ์ของอินเดียในปัจจุบัน บุคคลสำคัญของ Harrer คือ Ingrid (Ingeborga Dapkunaitė) ผู้ซึ่งได้คลอดบุตรที่เขาไม่ได้เห็น ได้ส่งเอกสารทางกฎหมายจากออสเตรียมาให้เขา จากนั้นนาซีเยอรมนีก็แนบมา
และแต่งงานกับเธอ แฮร์เรอร์เลือกที่จะอยู่เป็นโสด โดยทั้งคู่เป็นศูนย์ในตำแหน่งใหม่ของเขาในการศึกษาดินแดนและไม่ต้องการพบกับความสัมพันธ์ที่ถูกทิ้งร้างอีก ในปี 1945 แฮร์เรอร์วางแผนที่จะกลับไปออสเตรียหลังจากทราบถึงจุดสิ้นสุดของความขัดแย้ง
ไม่ว่าในกรณีใด เขาได้รับจดหมายไวรัสจากรอล์ฟ ลูกของเขา โดยไล่แฮร์เรอร์เป็นพ่อของเขา และสิ่งนี้ขัดขวางไม่ให้เขาออกจากทิเบต ไม่นานหลังจากนั้น Harrer ยินดีต้อนรับสู่พระราชวังโปตาลาและกลายเป็นที่ปรึกษาของดาไลลามะ (Jamyang Jamtsho Wangchuk)
คนที่สิบสี่ในด้านธรณีวิทยา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมตะวันตก แฮร์เรอร์และดาไลลามะเลิกรู้จักกัน ในขณะเดียวกันความสัมพันธ์ทางการเมืองกับจีนก็เฉียบขาดขณะเตรียมโจมตีทิเบต งาวัง จิกมี ขับเคลื่อนกองกำลังติดอาวุธทิเบตที่เมือง Chamdo ชายแดน
เพื่อหยุดยั้งกองกำลังปลดแอกประชาชน อย่างไรก็ตาม เขาเลิกล้มเลิกความตั้งใจและระเบิดกองกระสุนทิเบตหลังจากยุทธการ Chamdo ที่ไม่สม่ำเสมอ ในระหว่างการทำเครื่องหมายข้อตกลง Kungo Tsarong ให้ Harrer รู้ว่าหาก Jigme ไม่ได้ทำลายล้างการจัดหาอาวุธ
กองโจรทิเบตอาจยึดครองได้ ภูเขาผ่านไปค่อนข้างนานหรือหลายปี นานพอสมควรที่จะมีส่วนร่วมกับประเทศต่างๆ เพื่อขอความช่วยเหลือ เขากล่าวเพิ่มเติมว่า สำหรับชาวทิเบต การยอมจำนนคล้ายกับการลงโทษประหารชีวิต ในขณะที่ชาวจีนเข้าครอบครองทิเบต Harrer
ตำหนิ Ngawang Jigme ที่หลอกลวงประเทศของเขาและประกาศความเป็นเครือญาติของพวกเขา อย่างขมขื่น แฮร์เรอร์ทำให้ผู้มีอำนาจอาวุโสอับอายมากขึ้นด้วยการคืนเสื้อคลุมที่งาวังจิกมีให้เขาเป็นของขวัญ ซึ่งเป็นการดูหมิ่นอย่างร้ายแรงในวัฒนธรรมทิเบต
เช่นเดียวกับการโยนเขาลงบนพื้นก่อนที่จะโหมกระหน่ำ Harrer พยายามเกลี้ยกล่อมให้ดาไลลามะหลบหนี แต่เขาปฏิเสธ ไม่มีความปรารถนาที่จะละทิ้งเครือญาติของเขา ดาไลลามะเรียกร้องให้แฮร์เรอร์กลับไปออสเตรียและเป็นพ่อของลูก
หลังจากพิธีบรมราชาภิเษกซึ่งดาไลลามะได้รับตำแหน่งอย่างเป็นทางการในฐานะหัวหน้าฝ่ายอื่นและชั่วคราวของทิเบต Harrer กลับไปที่ออสเตรียในปี 2494
